۲۹ مهر ۱۳۹۶ - ۲۰:۱۷
رهبري كه با شور و شوق به ميدان آيد، معمولا با شور و شوق روبرو مي شود.((جان ماكسول))
کد خبر: ۳۶۱۰
تاریخ انتشار: ۲۸ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۶:۳۵
متن کامل پیام نوروزی مهندس اسفندیار رحیم مشایی به مردم عزیز و شریف ایران
نسیم بهاری: ما به یک عزم همگانی برای آغاز یک دوره ی جدید نیاز داریم. باید بیدارتر باشیم. باید هشیار تر باشیم. باید مردم در صحنه، جلوه ی بیشتری پیدا کنند. مسئولان ما باید توجه داشته باشند که شرافت آن ها، کرامت ان ها از جهتِ تصدی مسئولیت، وامدار حکمی است و انتخابی است که مردم می کنند. هیچ کس در این سرزمین از مردمِ ایران برتر نیست. این مردم ایران هستند که شان و فضیلت به مسئولانِ کشور می بخشند. امروز روزی است که باید یکبار دیگر هم صدا بشویم و فریاد بزنیم و عظمت ایران و ایرانی را فریاد کنیم؛ در صحنه ی ملی، در صحنه ی منطقه ای، در صحنه ی جهانی. باید باور کنیم که می توانیم. می توانیم! من هیچ تردید ندارم.

به گزارش نسیم بهاری، مهندس اسفندیار رحیم مشایی، پیام نوروزی خود را در یک ویدئو، خطاب به ملت عزیز و شریف ایران فرستاده است. در ادامه متن این پیام نوروزی را می خوانید.

 

به نام خدای بهارآفرین

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه والنصر

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

به همه ی هم میهنان عزیزم در سراسرِ میهن و در جای جای جهان، عرض ادب و سلام و احترام دارم و افتخار می کنم که این فرصت را دارم تا پیشاپیش فرا رسیدنِ نوروزِ سراسر نورِ باستانی را به محضرتان صمیمانه تبریک و تهنیت عرض کنم. ابتدا خداوند را شاکرم که یکسال دیگر این فرصت را داد که ما نوروز را بار دیگر درک کنیم و در این ایام خجسته و مبارک و نورانی، نشانه ی محبت و صمیمیت و الفت و انس و دوستی خود را نسبت به همدیگر ابراز کنیم. امسال آغاز سال نو قرین است با میلاد بانوی دو عالم حضرت زهرا(س) مظهر مهر و پاکی که این را به فال نیک می گیریم. من از این فرصت استفاده می کنم و به طور ویژه به همه ی زنان و مادرانِ پر افتخارِ ایرانی هم عرض تبریک دارم. نوروز پیوند دهنده ی قلب هاست و از این جهت باید آن را یک پدیده ی الهی دانست. شور و کشش عاطفی ما به نوروز در خونِ ماست. ما این را با آموزش ها یاد نمی گیریم. این کشش در خونِ ماست. ما با این عشق و علاقه ی به نوروز متولد می شویم و البته نوروز پرچم پر افتخاری است که در دستِ یکایک ایرانیان هست و همه ی آنانی که در جغرافیای ایران فرهنگی در جهان زندگی می کنند. سرزمین های پهناوری که همچنان متاثر از نگاه و فرهنگ ایرانی هستند. اندیشه ی ایرانی، عشق ایرانی، عقل ایرانی، فکر ایرانی در زندگی آن ها جاریست و نیز ایرانی های سرافرازی که در اقصی نقاط عالم، سفیر ایران عزیز و بزرگ  هستند و این روزها در تدارک هستند تا محفل انسی در درونِ خانه هایشان برپا کنند به نمایندگی از خاک پاک ایران عزیز و این پدیده ی آسمانی را گرامی بدارند. خب این نعمت بزرگی است که خداوند به ما داد. امروز نوروز به عنوان یک روز جهانی مورد قبول جامعه جهانی است. سازمان ملل، نوروز را به عنوان یک روز بین المللی به ثبت رسانده با منشاء ایرانی. نوروز به عنوان میراث مشترک معنوی بسیاری از ملت ها در فهرست آثار جهانی، به ثبت رسیده است و بنده هم افتخار دارم که در این اقدام با شکوه به همراه همکارانِ غیرتمند خودم در سازمان میراث فرهنگی در زمان تصدیِ مسئولیتِ این سازمان، این گام بزرگ و این اقدام ارجمند را توفیق پیدا کردیم که به انجام برسانیم و نیز به عنوان اولین میراث معنوی ایرانی، نوروز را به ثبت ملی رساندیم. ایران سرزمین بزرگی است؛ دارای آثار بسیار زیاد. هزاران اثر فرهنگیِ مادی در ایران وجود دارد که بعضی از آن ها به ثبت ملی و جهانی رسیده است. اما میراثِ معنوی ایران کم از میراث مادیِ ایرانی نیست. بلکه میراث معنوی ایران بسیار عمیق تر، وسیع تر و وثیق تر از میراث مادی است در سطح ملی، منطقه ای و جهانی شناخته می شود. افتخار ما این است که به عنوان اولین اثر میراث معنوی، نوروز به ثبت ملی رسید. امروز نوروز فقط پیوند دهنده ی قلب های اعضای خانواده های ایرانی نیست. امروز جامعه ی ایرانی، ملت ایران و بلکه ملت هایی از سراسر جهان، در منطقه خصوصا، تحت تاثیر فرهنگ نوروز و اندیشه ای است که نوروز با خودش در طی قرن ها به عنوان میراثی بزرگ به ارمغان آورده، این ایام را گرامی می دارند؛ قلب های همه به این مساله پیوند خورده است. در این میان ما ایرانی ها افتخار داریم که پرچم داریم، جلوداریم، طلایه داریم! و این افتخار می تواند علاوه بر آن که یک سند بزرگ برای ملت عزیز ما باشد؛ دستمایه ی احساس پرشوری باشد برای حرکت و ادامه دادن در مسیری که شکوفایی، رشد، تعالی، پیشرفت، ترقی و تمدن، محصول آن است. من اصرار دارم که مردمان، مردان و زنانِ ایرانی، این نعمت بزرگ الهی را پاس بدارند. ما نیاز داریم به اینکه به مساله ی ملی مان توجه کنیم. گرایش به دینِ الهی و گرایش به مساله ی ملی، دو بالِ پروازِ ما ایرانی ها است. بعضی ها ممکنست به دلیل دریافت ضعیف، نداشتن معرفت لازم، برداشت ناصحیحی داشته باشند یا از دین، یا از مساله ی ملیت و گاهی دیده می شود که این دو را در برابر هم قرار می دهند. اساسا دین و مسائل ملی نمی توانند در برابر هم قرار بگیرند. این ها از دو مقوله هستند. دین و ملیت می توانند متغیر باشند و تغییرات همدیگر را بپذیرند و بنابراین تقابل این دو اصلا معنا ندارند. بنابراین اگر کسانی باشند که چنین فکر می کنند؛ حتما برداشت ناصحیحی هم از مساله ی ملی یا از دین دارند. افتخار ایرانی این است که در عینِ پایبندی به ارزش های دینی، حافظ عنصر ملی خودشان بودند. ورودِ دین در جغرافیای انسانی در سرزمین هایی که انسان ها زندگی می کنند؛ در برخی از سرزمین های مشهور و معروفت، موجباتِ تغییر در ملیت آن ها شده است. اما ایرانی ها با ذکاوت، با هوش، با فهم و با معرفت عمیقی که داشتند؛ ضمن اینکه در مساله ی پذیرش اسلام، بسیار قوی هم عمل کردند و نه تنها اسلام را از جان و دل پذیرفتند؛ بلکه خودشان پرچم دار اسلام شدند. اسلام را زمینه ی بلوغ و رشد و تعالی معرفت دینی و اسلامی را فراهم کردند. اسلام در سرزمین عربی، در حجاز متولد شد؛ اما دوران کودکی را در این سرزمین گذراند. دوران بلوغ و شکوفایی و رشد و تعالی اسلام، در سرزمین ایران انجام شده است. این مساله ی بزرگی است. این یک امتیاز است. این یک ویژگی بزرگ برای ایران است. در عین حال ما می بینیم ایرانیان حس ملی، گرایش به خاک و وطن را با جسارت، با قدرت و به طور عمیق حفظ کردند و توسعه دادند. سرزمین ما بارها و بارها محلِ یورش، تجاوز و اشغال دشمنان و بیگانگان قرار گرفت. اما این ایرانیان بودند که از حیثیت، شرف و از شخصیت قومی و ملی خودشان دفاع کردند و این ایرانیان بودند که مهاجمان را از نظر فرهنگی تسلیم کردند. آنان اگر به لحاظ فیزیکی، عملیات نظامی، به دلایل ضعف داخلی در ایران موفق شدند که سرزمین ایران را حتی برای قرن ها تحت اشغال در بیاورند؛ اما خیلی زود تسلیم ایرانیان شدند و فرهنگ ایران را پذیرفتند. هنر ایران را پذیرفتند. این یک مساله ی بسیار بزرگی است. این یک موضوعی است که اندیشمندان غربی و شرقی به آن اذعان دارند  و این افتخار است.

اما روح ایرانی! روح ایرانی، چه روحی است؟ روح ایرانی، روحی عقل گرا و عاشق پیشه است. تلفیق عقل و عشق در حوزه ی ایران، در نگاه ایرانی، در اندیشه ی ایرانی، در افکار و فرهنگ ایرانی متبلور است و موج می زند. روحیه ی رفق و مدارا که از ویژگی های برجسته ی روح ایرانی است و امکان این را داد که ایرانیان بخش مهمی از جهان را برای توسعه ی اندیشه هایشان در اختیار داشته باشند. بخش مهمی از جهان، به طوری که در واقع غیر از ایران، بقیه ی مناطق از اهمیتِ کم تری برخوردار بود. این روحیه ی رفق و مدارا را می خواهد. اما روحیه ی رفق و مدارا، از دو ناحیه باید مورد پشتیبانی قرار بگیرد و اگر آن ها نباشند؛ این روحیه امکان تحقق ندارد و نمی تواند عملا موجودیت پیدا کند. برای همین است که روح عقل گرا و روح عاشق پیشه ی ایرانی، این امکان را فراهم می کند.

من حرف های بسیاری دارم و دوست دارم با شما عزیزان مطرح کنم اما می دانم که فرصت اکنون نیست. در این جا می خواهم به یک نکته اشاره کنم و آن را مورد تاکید قرار دهم. ایرانیان نگاه جهانی داشتند و اکنون نیز نگاهِ جهانی دارند. امروز جهانِ واحد در حالِ شکل گیری است. بشریت به انسجام و اتحادِ بیشتری دست پیدا کرده است. ارتباطات، تکنولوژی ارتباطی این امکان را برای بشر فراهم کرده است که شبیهِ اعضای یک خانواده زندگی کنند. این یک فرصت میمون و مبارک برای ایرانی ها هست. چون ما پایه گذارِ این نگاه در جهان هستیم. ما پایه گذارِ حرکت جهانی هستیم. علاوه بر آن که از پایه گذارانِ تمدن در جهان هستیم؛ نگاه جهانی ایرانیان قابل مقایسه با اقوام و ملت های دیگر نیست. این موضوعی است که ما باید اهمیتش را درک کنیم. جهان امروز به اتحاد انسان ها نیاز دارد. برای این کار ایرانیان باید پیشگام باشند. پیشرو باشند. ما این ظرفیت را داریم. این میراث را از نیاکانمان به ارث بردیم و اکنون در اختیارِ ماست. این روحیه ی ایرانی، این امکان را می دهد. پذیرش ایرانیان از انسان ها از سراسر جهان، تعامل با آن ها، این در خونِ ماست. برای این کار ما باید آمادگی های بیشتری را در صحنه ی عمل از خودمان نشان دهیم. دنیا باید بیشتر ایران را بشناسد. باید بیشتر با ظرفیت های ایرانی آشنا باشد. نگاه کنید به سرمایه گذاری های عظیمی که برای جعل یک تصویر نادرست از ایران دارد در نیا انجام می گیرد. این موضوع ساده نیست.

امروز آنقدر که درباره ی ایران به دروغ تبلیغ می شود؛ درباره ی هیچ ملتی تبلیغ نمی شود. چرا؟ دلیل دارد. برای انکه آن ها خیلی خوب می دانند که اگر این شیرِ با عظمت بیدار شود؛ رهبری و سیادت جهانی خودش را دوباره بدست می آورد. اما ما یادمان هست که در این سیادت و راهبری، ما بدنبال نشر فرهنگ مهر و محبت هستیم. ما نماینده ی عشق و فضیلت هستیم. ما لبخند را به جهان هدیه می کنیم. می خواستم در این سخن نوروزی به این سخن اشاره نکنم اما دیدم حق چیز دیگری است و نمی توان از حقیقت گذشت. بررسی وضعیت امروز ما و فاصله ای که با حقیقتِ ایرانی داریم؛ واجب می کند بر ما که فریاد بزنیم که وضعیت امروزِ ما تا وضعیتی که ایرانیان شایسته ی آن هستند؛ فاصله ی بسیاری بین این دو وجود دارد. ان چیزی که امروز برای مردم ما جاری ست شایسته ی شانِ ایرانی نیست. ایرانیان باید به درجات بسیار بالاتری برسند. باید زندگی بسیار بهتری داشته باشند. باید فرصت شکوفایی استعدادِ نسل های نوی ایرانی، بیشتر فراهم شود. انقلاب اسلامی ما هم با همین هدف انجام شد. جوانان و پیران ما، زنان و مردان ما با همین هدف انقلاب کردند. اما امروز آن چه که وجود دارد و آن چه که منظور بوده، یکسان نیستند.

ما به یک عزم همگانی برای آغاز یک دوره ی جدید نیاز داریم. باید بیدارتر باشیم. باید هشیار تر باشیم. باید مردم در صحنه، جلوه ی بیشتری پیدا کنند. مسئولان ما باید توجه داشته باشند که شرافت آن ها، کرامت ان ها از جهتِ تصدی مسئولیت، وامدار حکمی است و انتخابی است که مردم می کنند. هیچ کس در این سرزمین از مردمِ ایران برتر نیست. این مردم ایران هستند که شان و فضیلت به مسئولانِ کشور می بخشند. امروز روزی است که باید یکبار دیگر هم صدا بشویم و فریاد بزنیم و عظمت ایران و ایرانی را فریاد کنیم؛ در صحنه ی ملی، در صحنه ی منطقه ای، در صحنه ی جهانی. باید باور کنیم که می توانیم. می توانیم! من هیچ تردید ندارم. همه ی اقوام ایرانی. همه ی گروه های قومی ایرانی . همه ی مجموعه های جوامعِ محلی در ایران. ما با هم افتخارات تاریخی را رقم زده ایم. ما در آسمانِ این سرزمین، ایرانی هستیم ولی وقتی پایمان به زمین می رسد؛ اذری هستیم؛ کرد هستیم؛ بلوچ هستیم؛ عرب خوزستانی هستیم یا خوزستانی غیر عرب، بندری هستیم؛ سیستانی هستیم؛ گیلگ هستیم و مازنی و لری و بختیاری، تالشیم؛ فارسیم و همه ی گروه های قومی دیگر ولی در آسمان این سرزمین، ما ایرانی هستیم بدون هرگونه تفاوتی که موجبات تبعیض بوجود بیاورد و بخواهد فاصله ای بین ما ایجاد کند. من احساسم این است که دوره ی جدیدی در دنیا آغاز شده است. فرصت بزگی برای ماست. دشمنان البته برای ما طرح ها و توطئه هایی در نظر دارند. اما من امیدوار هستم که روحِ بیدارِ ایرانی، غیرتِ ایرانی با بسیجِ  توان و ظرفیت کاملِ خودش، همه ی آن ها را خنثی کند و روزگاران خوشی را برای مردمانِ این سرزمین و بلکه همه ی همسایگان ما و همه ی مردم جهان، فراهم کند.

 

بیش از این مصدع نمی شوم. در این لحظات ارزشمند از درگاه خداوند با تکیه بر عنایات و توجهات حضرت ولیعصر(عج) برای یکایک مردمان این سرزمین، همه ی آنان که خدمت به مردم را وظیفه ی خودشان تلقی می کنند؛ برای همه ی آنان که برای اعتلای ایران تلاش می کنند؛ برای عظمت ایران تلاش می کنند؛ برای مردان و زنانی که در این سرزمین رنج ها را بر خود هموار می کنند تا زندگی ها را بسازند و دوام دهند؛ ارزوی توفیق می کنم. برای یکایک مردمانِ این سرزمین آرزوی سلامتی دارم. برای رهبری عزیز، برای آنان که از مرزهای این کشور حفاظت می کنند؛ امنیت این کشور را تامین می کنند و فرصت خدمات برای یکایک ایرانیان فراهم می کنند؛ آرزوی طول عمر و بهروزی و سعادت دارم و همچنین برای همه ی بشریت در جهان صلح، شادی، دوستی و زندگی شیرین از درگاه خداوند بزرگ مسئلت می کنم. والسّلام علیکم و رحمة الله برکاته. 

ایمیل مستقیم : info@nasimbahari.com
شماره پیامک سایت :
نظرات بینندگان



* نظر :

لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
۲ + ۱۳ =

آخرین اخبار
اخبار پر بیننده
چند رسانه ای