۲۸ دی ۱۳۹۶ - ۰۲:۴۲
رهبري كه با شور و شوق به ميدان آيد، معمولا با شور و شوق روبرو مي شود.((جان ماكسول))
کد خبر: ۴۲۱۷
تاریخ انتشار: ۲۶ آذر ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۵
 انحراف چیست؟ منحرف کیست؟
یادداشت؛ حامد خلیلی؛
نسیم بهاری: هرگاه گروه یا فردی، دنبال نوآوری برای تسریع در نیل به اهداف باشد، نباید با برچسب زنی، مانع از این اقدام مبارک شد. این یک انحراف، از نوع مفید است و اتفاقا انحراف مضرّ آنجاست که سعی در حفظ وضع موجود کنیم و با انگ زنی، مانع از اصلاح شویم.

‌به گزارش خبرنگار نسیم بهاری: هرگونه رفتاری که با انتظارات جامعه یا گروه، منطبق و سازگار نباشد را انحراف می نامند. انحراف ممکن است فردی باشد و رفتار انحرافی توسط یک فرد رخ بدهد و یا گروهی باشد و یک گروهی از افراد، هنجار های موجود را به چالش بکشند. 

هرگاه، وسایل فرهنگی، زمینه لازم برای نیل به اهداف را فراهم نکند، افراد دنبال روش ها و راه های جدیدی می روند تا به اهداف دست یابند که از دید جامعه ، آنرا انحراف می نامند. 
انحراف در 4 شکل ظهور و بروز می یابد:
1) نوآوری: زمانی رخ می دهد که افرادی، اهداف جامعه را می پذیرند ولی وسایل را برای نیل به آن اهداف مناسب نمی دانند که ممکن است منجر به رفرم شود.
2) رسم پرستی: افراد، وسایل را قبول دارند ولی اهداف جامعه را قبول نمی کنند.
3) انزواجویی: افرادی ، اهداف و وسایل موجود در جامعه را قبول ندارند و به سمت  منزوی شدن پیش می روند.
4) طغیان: افرادی، اهداف و وسایل را نمی پذیرند و به دنبال جایگزینی اهداف و وسایل تازه ای هستند که ممکن است منجر به انقلاب شود. 
در جوامع ابتدایی و توسعه نیافته، امکان بروز انحراف بسیار کم است و اساسا انحراف و رفتار انحرافی در جوامعی رخ می دهد که از نظر مدنی به حد قابل قبولی از رشد و توسعه یافتگی رسیده باشند. 
رابرت کی مرتن معتقد است که انحراف زمانی رخ می دهد که جامعه، وسایل مورد نیاز برای رسیدن به اهداف را نتواند تامین کند. 
چنانچه مشاهده می شود، واژه انحراف ،همیشه بار معنایی منفی ندارد ( برعکس آنچه که به غلط ، در ذهن ما نقش بسته است). برخی انحراف ها، باعث تعالی و رشد جامعه می شود و برخی انحراف ها باعث پست رفت.
هرگاه گروهی از افراد جامعه، رفتار انحرافی از خود بروز دهند، عملا جامعه به 2 گروه تقسیم می شود. و معمولا گروه دارای فرهنگ غالب، سعی میکند با "برچسب زنی" گروه جدید را از میدان به در کند. معمولا هر یک از این گروه ها ، افراد گروه دیگر را به یک شکل می بینند و آنها را افرادی همگون و یکدست تلقی می کنند. 
افرادِ "درون گروه" ، سایر افراد را به عنوان "برون گروه" تلقی کرده و به جبهه گیری در مقابل آنها می پردازند و عموما بر اساس اطلاعاتی بسیار اندک و در حد مسموعات، فرض هایی درباره گروه مقابل مطرح می کنند. 
هر چقدر میزان "قوم مداری" در گروه یا جامعه ای بیشتر باشد، احتمال زدن انگ "انحراف" به هرگونه رفتار خارج از انتظار بیشتر است مخصوصا اگر رفتار جدید با منافع اشخاص در تعارض باشد. 
آنچه اهمیت دارد این است که در طول تاریخ ، تمام تغییرات و تحولات ، شامل پیشرفت یا پسرفت ، در نتیجه اعمالی بوده که در آن زمان ، به عنوان "رفتار انحرافی" شناخته می شده است. 
کارآمدترین نوع رفتار انحرافی را شاید بتوان انحراف از نوع "نوآوری" قلمداد کرد . چرا که در نوآوری، فرد منحرف ، وسایل موجود در جامعه را برای رسیدن به اهداف جامعه ،مکفی نمی داند و به دنبال یافتن وسایل و روش های جدیدی می گردد. 
با توجه به اینکه در طی سالیان اخیر، رهبر معظم انقلاب، بارها و بارها بر لزوم اصلاح درونی گروه ها و سیستمهای مختلف از جمله حوزه های علمیه، دانشگاه ها، صنایع، سیستم مالی و بانکی،آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، کشاورزی و ... تاکید کرده اند، لازم است که با حفظ اهداف انقلاب، دنبال روش ها و وسایل جدیدی برای نیل به این اهداف بود. این تغییرات را می توان در چرخش نخبگان ( و نه نخبگان چرخشی)، اصلاح ساختار بروکراسی، آموزشی و فرهنگی و حتی تغییرات در ساختار نهاد های حکومت، با حفظ اهداف والای انقلاب، دنبال کرد تا راه نیل به این اهداف تسریع شود. 
لذا هرگاه گروه یا فردی، دنبال نوآوری برای تسریع در نیل به اهداف باشد، نباید با برچسب زنی، مانع از این اقدام مبارک شد. این یک انحراف، از نوع مفید است و اتفاقا انحراف مضرّ آنجاست که سعی در حفظ وضع موجود کنیم و با انگ زنی، مانع از اصلاح شویم. 
ایمیل مستقیم : info@nasimbahari.com
شماره پیامک سایت :
نظرات بینندگان



* نظر :

لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
۱۲ + ۱۴ =

آخرین اخبار
اخبار پر بیننده
چند رسانه ای