۳۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۹:۲۴
رهبري كه با شور و شوق به ميدان آيد، معمولا با شور و شوق روبرو مي شود.((جان ماكسول))
کد خبر: ۴۲۷۷
تاریخ انتشار: ۲۹ آذر ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۶
 احمدی‌نژاد و سیاست ورزی بر لبه تیغ
یادداشت/ محمد همایونفر
نسیم بهاری: تحلیل درخواست جنجالی احمدی‌نژاد از صادق لاریجانی برای استعفا .

‌به گزارش خبرنگار نسیم بهاری:  احمدی‌نژاد پس از اعلام اینکه آقای صادق لاریجانی به سبب رفتارهای ارائه شده در ردای ریاست قوه قضاییه فاقد عدالت قضایی است او را فاقد مشروعیت خواند و درخواست استعفای ایشان را طرح نمود.

 احمدی‌نژاد پس از اعلام اینکه آقای صادق لاریجانی به سبب رفتارهای ارائه شده در ردای ریاست قوه قضاییه فاقد عدالت قضایی است او را فاقد مشروعیت خواند و درخواست استعفای ایشان را طرح نمود.
 البته به نظر می رسد درخواست استعفای ریاست قوه قضاییه از سوی احمدی‌نژاد، با توجه به نابسامانی های موجود در این قوه آن هم پس از سالها مدیریت آقای لاریجانی و از دست رفتن اعتماد راهبردی و حیاتی مردم به این نهاد درخواستی قابل پیش بینی و معقول می باشد و قطعا طرح چنین درخواستی از هر مسئول در جمهوری اسلامی از سوی مردم و نخبگان امری ممکن و قابل توجیه است.
موردی که به نظر حقیر بهتر بود احمدی نژاد به آن توجه می داشت، مساله مرجع قانونی تشخیص عدم مشروعیت ریاست قوه قضاییه می باشد که قطعا با مقام معظم رهبری است. بدین معنا که هرچند هر فرد می تواند و اختیار دارد گمان کند و این نظر را داشته باشد که مثلا فلان مسوول مشروعیت دارد و يا نه، اما آنچه ملاک است تشخیص مرجع قانونی یعنی مقام معظم رهبری است و آن نظر نافذ و وارد است. 
بنده تصور می کنم که احمدی‌نژاد با اعلام علنی نظرش در خصوص فقدان مشروعیت آقای لاریجانی فضایی را ایجاد نمود که در آن فضا، رهبر انقلاب یا با تایید مشروعیت آقای لاریجانی در واقع به صورت مستقیم بر افعال و عملكرد آقای لاریجانی صحه خواهند گذاشت و به صورت غیر مستقیم مسوولیت عملکرد ایشان به خصوص از این مرحله به بعد متوجه رهبری خواهد شد! و يا اینکه با سکوت در برابر طرح استعفای لاریجانی از سوی احمدی‌نژاد به نوعي رضایت ضمنی خود را با این استعفا اعلام خواهند نمود!
 در حالی که صورت مسئله بسیار ساده به نظر می رسد اما به عقیده بنده به شدت پیچیده و دارای تبعات مختلف است. 
 فارغ از ارزشگذاری این حرکت احمدی‌نژاد، به نظر می رسد این کنشگری او درخواستی غیر مستقیم از رهبر انقلاب برای نوعي مداخله می باشد که به عقیده حقیر با یکی از صورت های ذکر شده اتفاق خواهد افتاد. 
 پیش پا افتاده ترین پیش بینی اینست که رهبر انقلاب با مذموم خواندن این حرکت و دفاع از لاریجانی این بار نیز احمدی‌نژاد را به عقب خواهد راند و بار دیگر این کار را مذمت خواهد کرد 
 حالت دوم می تواند در قالب نقد همزمان قوه قضاییه و دادن فرصتی دیگر به مدیریت آن برای اصلاح رویه ها و کسب رضایت مردم و از سوی دیگر مذمت حرکت احمدی‌نژاد با عناوینی همچون وحدت شکنی و بازی در پازل دشمنان باشد که اگر چنین واکنشی از سوی رهبری انقلاب صورت بگیرد به نظر هزینه های کمتر را دربر خواهد داشت!
 حالت سوم اما ادامه سکوت در برابر حملات چندین ماهه احمدی نژاد به ضعف های دستگاه قضایی و مديريت آقای صادق لاریجانی است، در این حالت به نظر می رسد رهبری دیگر حاضر نیستند هزینه های عملکرد آقایان در نظر مردم بر عهده ولی فقیه قرار بگیرد و اگر این سکوت تحقق یافت بهتر است آقای لاریجانی به درخواست تلخ احمدی‌نژاد توجه کند! 
 با اینکه در مقام تحلیل علاقه ای به قضاوت در خصوص ارزشگذاری این حرکت احمدی‌نژاد ندارم و با وجود اینکه این عمل او را دارای عمق راهبردی سنگین و زیرکانه در تنظیم نگاه جامعه به مسوولیت های رهبری می دانم و معتقدم او بیشتر از آنکه به دنبال واکنش لاریجانی باشد به دنبال واکنش رهبری است و از این رو این جسارت را به خود داده است که قاضی القضات را فاقد مشروعیت و عدالت اعلام نماید، همه اینها البته مانند تلخی و دردناکی یک چاقوی جراحی، برای حقیر نیز که به عنوان یک دلبسته نظام اسلامی و معتقد به ولایت فقیه می باشم به یقین دردناک و تلخ است.
 ای کاش فضای نارضایتی های اجتماعی و عمومی به جایی نمی رسید که یک کنشگر زیرک سیاسی بتواند چنین پازل اصلاحی را به زعم خود اجرا نماید و ای کاش آقایان و حضرات مسوولان قوه قضاییه و سایر قوا با درک شرایط اجتماعی و اصلاح رویه ها کار را به جاها باریک تر ازاین نکشانند!
 یادمان نرود در مواجهه با این موضوع آسانترین کار بد و بیراه گفتن به احمدی نژاد و جسارت های اوست، کما اینکه بخش زیادی از جامعه سیاسی و رسانه‌های جریان ها و احزاب و حتی بسیاری از انقلابی ها و حزب اللهی ها اینکار را خواهند کرد، اما این مواجهه چیزی نیست که شرایط را تغییر دهد بلکه حتی راحت تر بگویم همانی است که احمدی‌نژاد هم انتظار آن را دارد، مساله حل نشده باز هم نارضایتی هاست که با مواجهه ساده انگارانه رفع نخواهد شد و چه بسا به راحتی پازل احمدی‌نژاد را نیز تکمیل خواهد نمود.
گمان می کنم احمدی نژاد خود می داند وارد چه راهی شده است، سیاست ورزی بر لبه تیغ، هزینه های گزافی دارد که ظاهراً او در پرداخت آن مشکلی ندارد اما امیدوارم آنچه در پایان همه ماجرا ها رقم خواهد خورد، احقاق حقوق مردمان شریف، تقویت انقلاب و ولایت و پیرایش و صیانت میراث شهدا از دستبرد قدرت طلبان فاسد و اشرافیت مستکبران باشد. 
همانطور که احمدی نژاد در این حرکت ها و کنش های عجیب و عمیق هرگز ملاحظه خودش را نمي کند و ظاهرا برای عمل به تکلیف خود بر لبه تیغ مبارزه می کند، شخص او نیز برای ما موضوعیت نداشته و آنچه مهم است سرافرازی حق و حقیقت و عبور سرافرازانه از این گردنه های تاریخی است. 
 باشد که خداوند یاریگر مومنان باشد و اوست که بر کنه دلها و عمق نیات و قلب ها آگاه و واقف است.
ایمیل مستقیم : info@nasimbahari.com
شماره پیامک سایت :
نظرات بینندگان



* نظر :

لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
۱۰ + ۹ =

آخرین اخبار
اخبار پر بیننده
چند رسانه ای